เรื่องที่ 82 สานฝัน

ตอนนี้ฉันกำลังวิ่งไล่ตามความฝันที่กำลังรอฉันอยู่ ..ความฝันบางอย่างฉันได้ลิ้มรสกับมันบ้างแล้ว..ฝันที่จะแต่งหนังสือ..ฉันก็ได้เริ่มลงมือเขียนเรื่องสั้นลงใน Web ของตัวเอง..ถึงแม้จะไม่ได้ตีพิมพ์แต่ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองได้ก้าวเดินไปอีกก้าว..ได้แต่ภาวนาขอให้เจ้าของสำนักพิมพ์หลงเข้ามาอ่านบ้างเผื่อจะได้เกิดสักที..อุอุ..

ฝันที่จะเป็นคุณครู..ตอนนั้นเมื่อปี 2545 ฉันก็ได้เป็นสมใจถึงแม้จะสอนหนังสือแค่วิชาเดียวอยู่ก็เหอะนะแต่ก็รู้สึกภูมิใจ..เขินบ้างเวลาที่เด็กๆเรียกว่าอาจารย์..=(^O^)=..

ฝันที่จะมีร้านอาหารร้านเล็กๆ เป็นของตัวเอง..ทำเมนูอาหารที่คิดขึ้นเอง..เหอ เหอ..คุณๆ อย่าทำสีหน้าอย่างนั้นซิคะเพราะเมนูอาหารของฉันผ่านการรับรองจาก อย. (ส่วนตัว) แล้วนา..แต่ความฝันนี้ก็คงจะต้องรอกันนานหน่อยเพราะเงินลงทุนมันเยอะตอนนี้ยังจนอยู่อ่ะค่ะ..

ฝันที่จะไปเรียนต่อปริญญาเอกที่ต่างประเทศ..อันนี้ก็ต้องพยายามหาสอบชิงทุนเองให้ได้เพราะขืนใช้ทุนส่วนตัวมีหวังพ่อกะแม่ต้องขายนาส่งควายเรียนแน่เลย..555.. (ตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะเพราะแค่ห่างเจ้าแมตต์ไม่ถึงครึ่งวันก็คิดถึงแทบแย่แล้ว)

ฝันที่จะมีชีวิตแบบสบายๆ เรียบๆ ง่ายๆ ไม่ต้องไปแข่งขันกับใคร..ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ..มีชีวิตแบบพอเพียงไม่ฟุ้งเฟ้อไม่ยึดติดกับเงินทองไม่เห่อวัตถุนิยม..แค่นี้ชีวิตบั้นปลายก็แสนสุขแล้วล่ะค่ะ..ฝันของฉันก็แค่นี้แหละ..

ปล. ไดอารี่100เรื่องนี้ ถูกเขียนขึ้นเมื่อประมาณปี 2542 อาจจะมีข้อมูลบางอย่าง ณ ปัจจุบันคลาดเคลื่อนไปบ้างไม่มากก็น้อย ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: