เรื่องที่ 42 ความรัก

ความรัก .. คำๆ นี้สำหรับใครบางคนอาจจะมีความหมายมากและอาจจะเป็นความรักในมุมมองที่แตกต่างกัน

บางคนเต็มใจที่ไขว่คว้าเอาความรักมาอยู่กับตัวแม้จะเคยเจ็บช้ำมากับมันมากเท่าไหร่ก็ตาม .. เต็มใจที่จะรัก เต็มใจที่จะมีความสุขกับมันและก็เต็มใจที่จะได้รับความเจ็บปวดจากมันด้วย ..

บ่อยครั้งความรักก็ทำให้เราได้ให้อะไรกับคนที่เรารักไปมาก ให้ด้วยความจริงใจ ให้เพียงเพราะใจเราอยากจะให้ ไม่มีเหตุผลอะไรทั้งนั้น .. บ่อยครั้งที่ความรักทำให้เรามองอะไรก็สวยงามไปหมด โลกนี้มีเพียงฉันกับเธออะไรประมาณนั้น .. และบ่อยครั้งที่ความรักทำให้เรากลายเป็นคนตาบอดโดยที่เราไม่รู้ตัวหรอก ..

ไม่ว่ายังไงก็ตามทีความรักก็เป็นสิ่งที่มนุษย์อย่างเราๆ ขาดไม่ได้จริงมั้ยคะ? เมื่อคุณผิดหวังจากความรัก เมื่อคุณเสียใจกับความรักและเมื่อคุณเป็นทุกข์เพราะความรักจะยังมีใครบางคน (ที่คุณอาจจะเคยมองข้ามเค้าไป) ที่ยังยินดีมอบความรักและความรู้สึกดีดีแก่คุณอย่างไม่ขาดสายและมีให้ตลอดไป รักที่ได้รับจากคนในครอบครัวและจากเพื่อนนั่นเอง .. ฉันว่านะไม่ว่าเราจะมีความรักในมุมมองไหนขอเพียงรักนั้นเป็นรักที่มอบให้กันด้วยความจริงใจ เป็นรักที่บริสุทธิ์ เป็นรักที่เข้าใจซึ่งกันและกันเท่านั้นก็คงเพียงพอ ..

” สิ่งที่อยู่ยั่งยืนคู่ฟ้า
คือสุริยา สายลมและเดือนฉาย
ดั่งความรักที่ถักทอเป็นสายใย
ในหัวใจมีเพียงเธอชั่วนิรันดร์.”

ปล. ไดอารี่100เรื่องนี้ ถูกเขียนขึ้นเมื่อประมาณปี 2542 อาจจะมีข้อมูลบางอย่าง ณ ปัจจุบันคลาดเคลื่อนไปบ้างไม่มากก็น้อย ต้องขออภัยมา ณ  ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: