เรื่องที่ 11 — โลกแห่งความฝัน

คนเราทุกคนล้วนแล้วแต่มีความฝันกันแทบทั้งนั้น บางครั้งความฝันมันก็ไม่สามารถที่จะทำให้มันอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงได้ บางคนพยายามที่จะหนีชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริงใบนี้แล้วก็หมกมุ่นกับชีวิตอีกโลกใบนึง ..

โลกที่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นโลกส่วนตัวของแต่ละคน คุณๆ อาจจะว่าเค้าบ้าก็ได้ที่ทำไมไม่ยอมรับสภาพและอยู่สู้กับมัน ทำไมต้องหนีมันด้วย มันก็อธิบายยากเหมือนกันนะคะว่าทำไมคนบางคนถึงมีความสุขกับการที่ได้อยู่ในโลกแห่งความฝัน อะไรที่ไม่สามารถทำได้หรือจะให้มันเป็นไปในโลกแห่งความเป็นจริง โลกแห่งความฝันนี่แหละที่จะสามารถทำได้ .. การฝันก็เหมือนเป็นการสร้างความสุขเล็กๆ สร้างโลกใบใหม่ให้กับตัวเองแม้ว่ามันจะไม่มีอยู่จริงก็ถามเหอะ ..

ทุกครั้งที่หลับตาหรือโน้มตัวลงนอนหัวถึงหมอน การเดินทางเพื่อเข้าสู่ประตูแห่งโลกอีกใบก็จะเริ่มขึ้น โลกที่มีแต่จินตนาการที่ไม่อาจจะบอกได้ว่ามันเกิดมาได้อย่างไร มันมีอยู่จริงหรือไม่ เป็นเรื่องที่ยากแก่การพิสูจน์ เวลาที่ได้อยู่ในโลกใบนั้นเวลามันช่างผ่านมาไปช้ามากแต่ก็ถือว่าคุ้มค่ากับการใช้ชีวิตในนั้นจริงๆ พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็ยังรู้สึกถึงมันได้เหมือนกับว่าโลกใบนั้นมันมีอยู่จริงๆ ..

ใครที่หลุดไปอยู่ในโลกแห่งความฝันบ่อยๆ ก็คงจะเข้าใจความรู้สึกของฉันดีว่ามันเป็นอย่างไร แล้วคุณล่ะชอบอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงใบนี้หรือว่าโลกแห่งความฝันใบนั้นมากกว่ากัน?

ปล. ไดอารี่100เรื่องนี้ ถูกเขียนขึ้นเมื่อประมาณปี 2542 อาจจะมีข้อมูลบางอย่าง ณ ปัจจุบันคลาดเคลื่อนไปบ้างไม่มากก็น้อย ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: